Niemniej wydano je dopiero w 1812, co więcej, sam autor podaje w nim jako właściwego kreatora Saint-Hilarego, którego opis ukazał się dziewiętnastym tomie czasopisma Annales du Muséum d’histoire naturelle i gdzie po raz pierwszy pojawia się nazwa Midas labiatus. Jednak publikacja von Humboldta ukazała się wcześniej niż artykuł Saint-Hilarego. Obecnie jednak nie wyróżnia się już rodzaju Midas. Zwierzę umieszcza się w rodzaju Saguinus, zwanym po polsku tamaryną. Miejsce typowe według oryginalnego opisu to „prawdopodobnie Brazylia” (), ograniczone w 1957 roku przez hiszpańsko-argentyńskiego zoologa i paleontologa Ángela Cabrerę do Lago do Joanacan, czyli Janauaca w stanie Amazonas. Holotyp to zamontowana skóra z czaszką w środku (sygnatura MNHN-ZM-2007-1532) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu. Okaz typowy zebrał portugalski przyrodnik Alexandre Rodrigues Ferreira podczas jego naukowej wyprawy do Brazylii w latach 1783–1792; zwierzę pierwotnie zostało zdeponowane w Museum Royal d’Ajuda w Lizbonie i nabyte przez Muzeum w Paryżu w 1808 roku podczas wojen napoleońskich.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tamaryna czerwonobrzucha · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.