Autorzy podnoszą jeszcze problem polegający na tym, że miejsce typowe gatunku znajduje się w obszarze zajmowanym nie przez podgatunek nominatywny, ale rufiventer. Wynika to stąd, że Cabrera w 1957 ograniczył miejsce typowe z całej Brazylii do Janauaca. Autor ten uważał bowiem tam występujący podgatunek za synonim podgatunku typowego. Inny jeszcze autor, J.E. Gray, wskazał z kolei miejsce typowe w Meksyku, co wydaje się dość abstrakcyjne, jako że nie sięga tam żaden gatunek pazurkowcowatych. W 1977 Hershkovitz zasugerował, by podane przez Cabrerę miejsce uznać za miejsce typowe właściwego podgatunku rufiventer, opisanego przez Graya w 1843, podczas gdy miejscem typowym podgatunku labiatus uczynić miejsce gdzieś pomiędzy rzekami Madeira i Purús, na południe od rzeki Ipixuna, w regionie grisevertex nazwanym przez Goeldiego w 1907. Pozostaje jeszcze gatunek tomasi pochodzący znad Rio Tomantis, co też uznano za jego typową lokalizację. Polskie Nazewnictwo Ssaków Świata proponuje nazwę dla każdego z wymienionych 3 podgatunków. Podgatunek nominatywny nazywa zgodnie ze swym zwyczajem dokładnie tak samo jak gatunek: tamaryną czerwonobrzuchą. Podgatunek rufiventer określa tamaryną rdzawobrzuchą.