trafiło do nich około 6 tysięcy ochotników spoza terenu plebiscytowego, z okolic Nysy, Grodkowa, Niemodlina i Prudnika oraz z głębi Niemiec, w tym m.in. z Bawarii – Freikorps Oberland mjr. Ernsta Horadama. Cały oddział Oberlandu razem z dołączonymi ochotnikami z Austrii i Górnego Śląska liczył około tysiąca żołnierzy i wszedł w skład Grupy Południe (Gruppe Süd) SSOS. Napływające spoza Górnego Śląska ochotnicze korpusy nie miały nic wspólnego z oporem miejscowej ludności niemieckiej - politycznie istniała głęboka i nieprzekraczalna przepaść pomiędzy zorientowanymi volkistowsko członkami freikorpsów a cywilną górnośląską ludnością niemiecką.
W okresie od 19 lutego 1921 r. do 1 września 1921 r. władze Republiki Weimarskiej wydatkowały na cele tajne na Górnym Śląsku tj. m.in. na organizacje szpiegowskie i Selbstschutz ok. 61,05 mln marek (w tym 39,6 mln na Selbstschutz).
Zbrodnie thumb|dr Ignacy Nowak, szef sanitarny I Dywizji Powstańczej, 1921.