Ten podział uległ pewnej zmianie z chwilą objęcia dowództwa nad SSOS przez gen. por. Karla Hoefera 20 maja 1921 r. thumb|Gen. Karl Hoefer, od 20 maja 1921 głównodowodzący SSOS. W cztery dni później zlikwidował on Grupę Środek redukując liczbę grup do dwóch - Południe oraz Północ. Hoefer za swoją kwaterę obrał Głogówek. Szefowi Grupy Południe, stacjonującemu w Polskiej Cerekwii, gen. Hülsenowi podlegał tzw. front odrzański (Oderfront) i dwa odcinki (Abschnitte): „Ratibor” oraz „Cosel”. Ponadto dowodził on siłami zgrupowanymi na przyczółku krapkowickim (Brückenkopf Krappitz). Na czele Grupy Północ stał nadal ppłk. Grützner dowodzący już z Wołczyna odcinkami: „Turawa”, „Carlsruhe”, „Kreuzburg” i odcinkiem granicznym kpt. von Jordana (Byczyna). Skład SSOS w trakcie powstania ulegał dynamicznym zmianom. Wraz z objęciem dowodzenia przez gen. Hoefera z niejednorodnej masy ludzi wydzielono osoby niezdolne do służby frontowej (przede wszystkim zaawansowane wiekowo), przeznaczając je do lokalnej milicji (Ortswehr). Pozostałych zgrupowano w batalionach marszowych. Siły niemieckie były ponadto cały czas zasilane ochotnikami spoza Górnego Śląska, zarówno pojedynczo jak i całymi oddziałami. W maju i czerwcu 1921 r.