Po powrocie do Niemiec pozostawał aż do kwietnia 1945 na etacie Instytutu, jednocześnie decydując się na karierę w strukturach nazistowskich. Jesienią 1935 został współzałożycielem Ahnenerbe, z ramienia tej organizacji kierował do 1939 wykopaliskami archeologicznymi w kilku miejscowościach w Niemczech, w tym w grodziskach w Starym Dzierzgoniu i Starym MieścieLehmann 2012, s. 208, 222.Szczepański 2009, s. 53.. W tym samym roku wstąpił do Allgemeine SS, a w 1936 r. do NSDAPLehmann 2012, s. 221.. W marcu 1936 znalazł się w sztabie Reichsführera SS Heinricha Himmlera, początkowo w biurze adiutanta naczelnego, a następnie jako dowódca sztabu osobistego Reichsführera. Służył tam do początku 1944Lehmann 2012, s. 222.. Jako doktor habilitowany otrzymał w roku 1937 etat wykładowcy archeologii na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, a w roku następnym stanowisko profesora nadzwyczajnego tej uczelni, jednakże bez etatu profesorskiego (Szczepański 2009 podaje, że profesorem został jeszcze w 1937). Etat profesora uzyskał w 1939Szczepański 2009, s. 54.Lehmann 2012, s. 222..