Macromyzon siluricus – gatunek kopalnych pierścienic. W momencie opisania najstarszy znany przedstawiciel pijawek.
Budowa Jedyny znany ze skamieniałości okaz ma ciało o długości 51 mm. Ma ono kształt robakowaty, lancetowaty, z przodu wydłużony w ryjek, rozszerzający się ku tyłowi tak, że koniec tylny jest dwukrotnie szerszy od przedniego. W najszerszym miejscu ma 18,9 mm szerokości, po czym łagodnie się zwęża i kończy wydatną strukturą interpretowaną jako przyssawka tylna. Podzielone jest na części składające się z równej wielkości pierścieni po sześć w każdej, zawierające półokrągłe organy, wskazując na segmentowatość. W skamieniałości brak śladów chityny. Budowa ta sugeruje, że był to przedstawiciel pijawek. Istnieją hipotezy, że skamieniałość jest wylinką innej pierścienicy, konkretnie wieloszczeta z linii prowadzącej do Scolecida, lub fragmentem większego zwierzęcia, jednak autorzy diagnozy taksonomicznej je odrzucają. Ze współczesnych organizmów morfologicznie najbardziej podobne są pijawki z rodziny Glossiphoniidae.