W 1421 król Władysław Jagiełło w nagrodę za zasługi dał we wsi Chemce z Dąbrówki dwa łany wolne zwane „Nyerzandowskye” wraz z siedliskami oraz rolami dodatkowymi zwanymi po staropolsku „zbytky”.
W 1449 tenutariusz w Dąbrówce Domarat z Chojnicy (zwany też Domaratem z Mościsk) zapisał swojej żonie Dorocie po 50 grzywien posagu oraz wiana na swoich sumach zapisanych na Dąbrówce. W 1456 król polski Kazimierz IV Jagiellończyk w zastępstwie miecznika poznańskiego i tenutariusza w Wałczu Jana Wedla dał Jarosławowi z Mościc (obecnie to Mościska w powiecie nakielskim) 100 grzywien w formie zapisu na wsi Dąbrówka w Wielkopolsce. W 1480 tenutariusz dąbrowicki Szymon Boguniewski toczył spór z Andrzejem Górskim z Góry koło Bnina, w powiecie pyzdrskim. Miał on okazać swoje prawa w postaci dokumentów własności dotyczących wsi Dąbrówka. 1482 podkomorzy poznański Andrzej Górski zapisał Maciejowi Sierosławskiemu czynsz 3 grzywny z prawem wykupu za 30 grzywien na wsi królewskiej Dąbrówka. W 1485 Kazimierz IV Jagiellończyk zezwolił Andrzejowi Górskiemu swemu dworzaninowi na sprzedaż Dąbrówki Maciejowi Gościejewskiemu za tę samą sumę, za jaką ją trzymał w zastawie.