Ponadto przyznano prawo połowu ryb w jeziorze w Dąbrówce wszelkimi narzędziami z wyjątkiem niewodu oraz 30 drzew na barcie oraz jedną zagrodę. W 1505 odnotowano plebana Dąbrówki Marcina z Brodów. W 1516 wymieniony został pleban Walentyn, a w latach 1537-1540 pleban Mikołaj Gnuszyński.
Miejscowość wspominały również historyczne rejestry podatkowe. W 1563 miał miejsce pobór z 16 łanów, z 3 łanów sołtysa oraz z 1 łana karczmarza oraz od warki piwa. W 1564 we wsi odnotowano 15 łanów.
Niestety we wsi nie zachowała się stara kronika z XIV wieku napisana po łacinie i po polsku przechowywana w miejscowym kościele św. Jakuba Apostoła, ponieważ wypożyczona została przez Uniwersytet Humboldtów w Berlinie i nigdy już do Dąbrówki nie powróciłaEdmund Osmańczyk „Wisła i Kraków to Rodło” Nasza księgarnia, Warszawa 1985.
Osada zbudowana na planie tzw. owalnicy z charakterystycznym placem wewnętrznym, zwanym nawsiem.
Mimo bezpośredniego sąsiedztwa z niemieckim obszarem etnicznym i procesów germanizacyjnych polska ludność autochtoniczna stanowiła zawsze większość mieszkańców zachowując polską mowę i obyczaje.