Informacje o wsi zachowały się także w średniowiecznych źródłach kościelnych. W 1439 wspomniano kaplicę (łac. „oraculum”) w Dąbrówce, w której miejscowy pleban udzielał komunii pod obiema postaciami, a więc był husytą. W 1444 Piotr Wata z Kosiczyna zobowiązuje się zapłacić biskupowi poznańskiemu 3,5 grzywien półgroszy za kmieci z Dąbrówki tytułem wiardunków dziesiętnych. W 1453 Adam pleban w Kosiczynie zrzekł się kaplicy w Dąbrówce na rzecz kościoła parafialnego w Chociszewie. W 1459 pleban z Chociszewa zrzekł się kaplicy w Dąbrówce na rzecz Adama plebana w Kosiczynie, a Stanisław Zbąski, który był w sporze z plebanem z Chociszewa o wiardunki ze wsi Dąbrówka. Przyznano mu po 4 grosze z łanów już osiadłych lub w przyszłości osiadłych we wsi Łomnica. Ponadto Zbąski miał zapłacić tytułem kosztów 14 ćwiertni (łac. „mensura”) żyta plebanowi z Chociszewa, który zrzekł się dalszych roszczeń do niego z tytułu kosztów i pobranych świadczeń. W 1459 Stanisław ze Zbąszynia ponownie funduje kaplicę św. Trójcy, NMP i św. Jakuba w Dąbrówce, którą nadał kapłanowi z Przetoczna oraz uposażył kaplicę w jeden łan roli wolnej, a z łanów kmiecych i sołtysich rocznie po 4 grosze, po jednej ćwiertni żyta i owsa, a od zagrodników po jednym korczyku (łac. „chorus”) żyta i po jednym groszu stołowego, od karczmarza jedną kopę groszy rocznie.