Turati założył Jednościową Partię Socjalistyczną (PSU), której sekretarzem został Giacomo Matteotti.
Matteotti i secesja awentyńska Po zamordowaniu Matteottiego przez faszystów 10 czerwca 1924 roku Turati wygłosił żałobną mowę w parlamencie. Opozycja zdecydowała się na secesję awentyńską – wycofanie z parlamentu – jednak taktyka ta nie przyniosła rezultatów. W 1925 roku PSU została rozwiązana przez władze faszystowskie, jednak kontynuowała działalność na emigracji aż do zjednoczenia z innymi grupami socjalistycznymi w 1930 roku.
Emigracja i śmierć W listopadzie 1926 roku, dzięki pomocy Riccarda Bauera, Ferruccia Parriego, Carla Rosselliego i Sandra Pertiniego, Turati uciekł z Włoch. 11 grudnia 1926 roku dotarł łodzią na Korsykę, skąd udał się do Paryża.
W Paryżu Turati napisał manifest Koncentracji Antyfaszystowskiej (1927) i działał na rzecz zjednoczenia sił socjalistycznych, które nastąpiło w 1930 roku. Ostrzegał opinię międzynarodową przed niebezpieczeństwem faszyzmu.
Filippo Turati zmarł 29 marca 1932 roku w Paryżu z powodu zapalenia płuc. 10 października 1948 roku jego szczątki przeniesiono na Cmentarz Monumentalny w Mediolanie i spoczął obok Anny Kuliscioff.