Po ukończeniu kursu został przeniesiony do Pomocniczej Składnicy Uzbrojenia nr 1 na stanowisko kierownika warsztatów. We wrześniu 1934 został przeniesiony do Składnicy Uzbrojenia nr 10 w Przemyślu, a w listopadzie tego roku wyznaczony na stanowisko zarządcy filii tejże składnicy w Rudniku. Przed wrześniem 1939 został przeniesiony w stan spoczynku. Był inwalidą wojennym.
19 września 1939 we Włodzimierzu dostał się do sowieckiej niewoli. W październiku opuścił Obóz NKWD w Równem. 26 października przybył z Nowogrodu Wołyńskiego do obozu Jelena-Karakub, skąd 26 grudnia został wysłany do obozu w Kozielsku. 29 grudnia 1939 przybył do obozu w Kozielsku. 10 lub 11 maja 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista nr 059/1 z maja 1940). Między 11 a 13 maja 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 mieści się tam Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu.
Był żonaty, miał sześcioro dzieci.
W czwartek 14 kwietnia 2011 w parku Dworu Zieleniewskich w Trzebini z inicjatywy Trzebińskiego Ruchu Społecznego „Niezależność” posadzono Dąb Pamięci Wiktora Wojtasa.
Ordery i odznaczenia