odpowiednio przestawia się też układ otwartych dymników i zasuw powietrznych. W ten sposób strefa wysokiej temperatury stopniowo „przesuwa się” wokół pierścienia, a cały piec pracuje praktycznie bez wygaszania przez wiele miesięcy lub lat, z przerwami jedynie na remonty. Pełny obieg strefy ognia wokół kanału ogniowego trwa od około tygodnia do kilku tygodni, zależnie od wielkości i typu pieca.
Temperatura w strefie wypału cegieł ceramicznych sięga zazwyczaj 1000–1100 °C, a w przypadku wypału wapna i gipsu jest odpowiednio niższa. Dzięki przepływowi powietrza przez gorące wyroby i wykorzystaniu ciepła spalin do suszenia oraz wstępnego nagrzewania wsadu, znacząca część energii jest odzyskiwana, co odróżnia piece Hoffmanna od prostszych konstrukcji okresowych.
Piec Hoffmanna wymaga odpowiednich umiejętności operatora (mistrza piecowego). Zbyt wysoka temperatura prowadzi do deformacji cegieł, natomiast zbyt niska skutkuje powstawaniem wyrobów słabych i porowatych. Z kolei zbyt szybkie nagrzewanie lub chłodzenie powoduje powstawanie spękanych, wygiętych bądź skręconych cegieł. O zakończeniu wypału operator pieca decydował na podstawie prób, pomiarów skurczu oraz obserwacji stożków Segera.