Działalność zawodowa i literacka Debiutował w 1898 w czasopiśmie „Austrums” pod pseudonimem Jukums. Od 1899 publikował tam także opowiadania, a od 1902 jego twórczość ukazywała się w „Mājas Viesa Mēnešraksts”. Równolegle pracował jako nauczyciel – od 1903 w gimnazjum Atasa Ķeniņša, a później w innych szkołach.

W latach 1919-1920 pełnił funkcję kierownika działu sztuki w gazecie „Latvijas Sargs”, natomiast w latach 1920-1923 pracował w redakcji „Latvijas Kareivis”. W tym samym okresie wykładał na Uniwersytecie Łotewskim. W latach 1924-1935 pracował jako nauczyciel w II Gimnazjum Miejskim w Rydze.

Represje i śmierć Po ponownej okupacji Łotwy przez Związek Radziecki w 1944, 8 października Eglītis został aresztowany w Dobele. 3 lutego 1945 skazano go podczas tajnej sesji trybunału Drugiego Frontu Bałtyckiego na 10 lat obozu pracy. Następnego dnia trafił do więzienia NKWD w Rydze. Zmarł 20 kwietnia 1945 w nieustalonym miejscu podczas odbywania kary.

Życie prywatne W życiu prywatnym związany był z artystką Hildą Vīką. Jego synem był znany pisarz Anšlavs Eglītis.

Twórczość Twórczość Eglītisa ulegała znaczącym przemianom stylistycznym – od realizmu, poprzez dekadentyzm i modernizm, aż po jaunklasicism i elementy realizmu społecznego.