W 1741 roku ataki na Chińczyków etnicznych rozprzestrzeniły się na całą Jawę, doprowadzając do wybuchu dwuletniej wojny jawajskiej, w której połączone siły chińskie i jawajskie stanęły do walki z wojskami holenderskimi. Valckenier wkrótce został odwołany do Holandii i oskarżony o zbrodnie związane z pogromem. Masakra w Batawii zajmuje ważne miejsce w literaturze niderlandzkiej, a także bywa przytaczana jako prawdopodobne źródło pochodzenia nazw kilku miejsc w dzisiejszej Dżakarcie.
Tło historyczne mały|lewo| – gubernator, który nakazał masakrę Chińczyków Na początku holenderskiej kolonizacji Indii Wschodnich (dzisiejszej Indonezji) do budowy Batawii na północno-zachodnim wybrzeżu Jawy sprowadzono wielu Chińczyków jako wykwalifikowanych rzemieślników. Zatrudniano ich także jako kupców, pracowników cukrowni i właścicieli sklepów. Rozkwit gospodarczy, napędzany handlem między Indiami Wschodnimi a Chinami poprzez port w Batawii, spowodował napływ chińskich imigrantów na Jawę. Do 1740 roku w samej Batawii mieszkało już 10 000 osób pochodzenia chińskiego, a tysiące kolejnych osiedliło się poza murami miasta. Władze holenderskie nakładały na nich obowiązek posiadania dokumentów rejestracyjnych, a tych, którzy go nie dopełnili, deportowano z powrotem do Chin.