Zdaniem Chrisa DeRose’a Madison liczył, że zachowa miejsce w Kongresie Konfederacji (obradowującym w Nowym Jorku, gdzie miał się zebrać także Pierwszy Kongres federalny) i jednocześnie wygra wybory w Wirginii bez konieczności prowadzenia kampanii. Antyfederaliści – wbrew zarzutom niektórych federalistów – nie dążyli do uniemożliwienia powstania rządu federalnego, co mogliby osiągnąć, blokując ustawy wyborcze do Kongresu oraz dotyczące wyboru elektorów prezydenckich. Ich celem było natomiast zapewnienie reprezentacji własnej frakcji w instytucjach nowego państwa.
Madison, który zamierzał kandydować do Izby Reprezentantów, uległ prośbom George’a Washingtona oraz federalistycznej mniejszości w legislaturze i wyraził zgodę na wystawienie swojej kandydatury w wyborach na dwóch senatorów federalnych z Wirginii (do 1913 roku senatorów Stanów Zjednoczonych wybierano właśnie w ten sposób). Patrick Henry zgłosił dwóch antyfederalistów – Richarda Henry’ego Lee oraz Williama Graysona;