W rejonie Apalachicoli wystąpiły rozległe powodzie przybrzeżne, a w miarę przemieszczania się układu w głąb lądu towarzyszyły mu niszczycielskie porywy wiatru na obszarze południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych. Obfite opady deszczu, które objęły pas od Georgii po Wirginię, wywołały rozległe powodzie; w jednym z przypadków poziom rzeki podniósł się o ponad 6,1 metrów powyżej stanu normalnego. Na trasie huraganu zniszczone zostały uprawy i drzewa, a w pobliżu Halifax w Karolinie Północnej runął duży most kolejowy. Na wodach przybrzeżnych, w warunkach sztormowych, pilotówka zderzyła się z większym statkiem i zatonęła. Na terenach Wirginii o zmiennym stanie wód huragan uznano za najgorszy od niemal 30 lat. Po krótkotrwałym wyjściu nad otwarty Atlantyk u wybrzeży New Jersey cyklon ponownie wszedł na ląd na obszarze Nowej Anglii. W dniach 24–25 sierpnia większość tego regionu doświadczała silnego wiatru oraz opadów o natężeniu od umiarkowanego do bardzo intensywnego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sezon huraganowy na Atlantyku w 1850 roku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.