W dniach 7–8 września huragan przemieszczał się wzdłuż wybrzeża od stanu Nowy Jork po Cape Cod, przynosząc porywiste wiatry i znaczne opady deszczu oraz powodując trudności dla wielu statków. Następnie układ uderzył w Kanadę Atlantycką, gdzie według przekazów spowodował „wielkie straty materialne i liczne ofiary”, choć raporty o zniszczeniach są ograniczone. Zachowały się cząstkowe informacje o innych huraganach, w tym o dwóch układach, które pozostały nad otwartymi wodami Atlantyku – jeden na początku września, a drugi w połowie października.
Tło historyczne Próby skatalogowania huraganów atlantyckich w pierwszej połowie XIX wieku podjęto już w 1855 roku, kiedy Andrés Poey opublikował dane o nieco ponad 400 cyklonach tropikalnych w okresie 1493–1855. Poey wymienił jednak tylko trzy z co najmniej pięciu huraganów, które powstały w sezonie z 1850 roku. W wydanej w 1963 roku książce „Early American Hurricanes, 1492–1870” badacz pogody szczegółowo omówił trzy najważniejsze cyklony tropikalne, które w 1850 roku uderzyły w Stany Zjednoczone. Nietypową cechą tego sezonu było to, że wszystkie trzy systemy silnie oddziaływały na północno-wschodnią część kraju;