Gwałtowne fale wzburzyły wody zatoki Chesapeake, a wywołane sztormem przypływy, sięgające nawet 1,8 metra powyżej normy, zalały nabrzeża oraz nadbrzeżne miejscowości. W rejonie Baltimore przez dłuższy czas utrzymywały się wiatry o sile wichury, którym towarzyszyły ulewne opady deszczu. Gdy strumienie i rzeki wystąpiły z brzegów, piwnice oraz ulice zostały zalane wodą powodziową. Liczne drzewa zostały powalone, a wiele słabo zbudowanych lub niedokończonych budynków uległo zniszczeniu. Sztorm przerwał łączność telegraficzną między Baltimore a okolicznymi obszarami. Na terenach wiejskich zalane zostały położone nisko łąki kośne, a większość upraw kukurydzy uległa zniszczeniu. W Bladensburgu w stanie Maryland dworzec kolejowy wraz z lokomotywą zostały spłukane do sąsiedniej zalanej drogi wodnej. Przybycie statków do portu zostało opóźnione przez sztorm, który jeden z kapitanów uznał za najgorszy, jaki kiedykolwiek widział; niektóre jednostki doznały przy tym poważnych uszkodzeń.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sezon huraganowy na Atlantyku w 1850 roku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.