W 1821 Théaulon, demonstrując swe oddanie sprawie królewskiej, wystawił niemal równocześnie trzy sztuki w trzech głównych teatrach Paryża z okazji chrztu księcia Bordeaux, Henriego d’Artois: pięcioaktówkę w Opéra-Comique Panorama de Paris ou C’est Fête partout!, jednoaktową operę w l’Opéra Blanche de Provence ou la Cour des Fées oraz jednoaktową komedię wierszowaną w Comédie-Française Jeanne d’Albret ou le Berceau. W tym samym roku założył, razem z Cyprienem Bérardem i Armandem d’Artois, rojalistyczną gazetę „La Foudre”, która nie szczędziła krytyki partii liberalnej. W krótkim czasie rozstał się ze swoimi dwoma współpracownikami, aby samodzielnie wydawać tygodnik „L’Apollon”, w którym nadal bronił legitymizmu, ale z większym umiarem i powściągliwością. Artykuły w nim pisał samodzielnie, każdy z nich podpisując innym pseudonimem (ukazywał się on od 10 sierpnia 1822 do 25 marca 1823).
W tym czasie został wezwany do Berlina, by napisać libretto do d’Alcidor, opery skomponowanej przez Gasparego Spontiniego na ślub Ludwiki Pruskiej z Fryderykiem Orańskim. Z powodu opóźnienia doniosłego wydarzenia, przedłużył swój pobyt w Prusach. Po powrocie udał się do Prowansji i Langwedocji, wystawiając w Tulonie Owinska, ou la Guerrière polonaise.