Był jednym ze współzałożycieli Stowarzyszenia Muzeum Żydowskiego w mieście i jego pierwszym przewodniczącym (od marca 1928 roku). Wraz z dyrektorem Muzeum Zamkowego we Wrocławiu, Erwinem Hinze, Silberberg był organizatorem wystawy w 1929 roku pt.: "Judaizm w historii Śląska". Wspierał Muzeum Żydowskie na rzecz którego przekazał srebrną tarczę Tory z XVIII wieku oraz srebrny wskaźnik Tory. Był również członkiem rady powierniczej Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych i pomógł założyć Towarzystwo Przyjaciół Sztuki, które wspierało muzeum jako instytucję finansującą. Pełnił również funkcję członka zarządu Towarzystwa. Muzeum Śląskiemu przekazał kilka dzieł za swojej kolekcji w tym min. obraz Carla Schucha w 1920 roku. Silberberg pełnił funkcję Przewodniczącego w Żydowskim Kręgu Kulturalnym, a jego żona Johanna pracowała w stowarzyszeniu oferując usługi pośrednictwa pracy dla kobiet żydowskich.
W 1933 roku Max Silberberg został zwolniony ze wszystkich zajmowanych stanowisk i funkcji. Został zmuszony do wystąpienia z Towarzystwa Przyjaciół Sztuki.