Liborius Ritter von Frank (ur. 5 października 1848 w Splicie, zm. 26 lutego 1935 w Grazu) – Feldzeugmeister cesarskiej i królewskiej Armii, tajny radca, dowódca generalny w Banacie i komendant twierdzy Temeswar.

Biografia Jego ojciec był c.k. kapitanem portu. Liborius Frank uczęszczał do Instytutu Kadetów w Rijece, a następnie do Terezjańskiej Akademii Wojskowej w Wiener Neustadt, którą ukończył w stopniu podporucznika 1 września 1869 r. i został przydzielony do służby wojskowej w 21 Batalionie Strzelców Polnych. Następnie w stopniu porucznika został skierowany do służby w Sztabie Generalnym 1 listopada 1876 r., a 1 maja 1879 r. awansowany na kapitana pierwszej klasy. W latach 1883–1887 wykładał taktykę w Terezjańskiej Akademii Wojskowej.

W latach 1876–1877 Liborius von Frank służył w Tyrolskim Pułku Strzelców Cesarskich. 1 listopada 1887 r. awansował na majora, a 1 maja 1890 r. na podpułkownika. W latach 1887–1891 Frank został ponownie przydzielony do Sztabu Generalnego, a 1 listopada 1892 roku awansował na pułkownika. W latach 1891–1892 służył w 33 Pułku Piechoty. W 1895 roku Frank objął dowództwo nad 71 Pułkiem Piechoty, a następnie nad 56 Brygadą Piechoty. 1 listopada 1898 r. awansował do stopnia generała majora, a 1 maja 1903 r.