Cerkiew Przemienienia Pańskiego w Monastyrku () – obronna cerkiew, wzniesiona prawdopodobnie w XV–XVI wieku. Należy ona do cerkwi na planie trójkonchowym. Pozostałości świątyni znajdują się w lesie 2 km na południe od Buczaczu (obwód tarnopolski), na wzgórzu z widokiem na rzekę Strypa. Zachowały się tu pozostałości zabytkowego monastyru, dlatego też sam ten obszar nazwano uroczyskiem Monastyrok.

Planowanie cerkwi mały|lewo|150px Nieprawidłowa konfiguracja pozostałości muru, który pełnił funkcję fortyfikacji, wskazuje, że na terenie klasztoru znajdowały się inne budynki. Brama znajdowała się w północno-zachodnim narożniku dziedzińca klasztornego.

Cerkiew należy do typu trójkonchowych świątyń obronnych z wysoką dzwonnicą. Zbudowana jest z cegły, ze ścianami o grubości 1,7–1,8 m. Nawa, mierząca około 5,5×9 m, otwiera się na wschodnią apsydę o niemal równej szerokości oraz znacznie mniejsze eksedry (konchy) południową i północną (częściowo zniszczoną). Eksedra południowa ma wysokie, okrągłe okno, podczas gdy apsyda jest bezokienna. W południowej ścianie nawy znajdują się tylko dwa otwory okienne o wysokości do 3 m, z półokrągłymi nadprożami. Północna ściana nawy, zwrócona w stronę bramy klasztornej, jest bezokienna, co wynika oczywiście z potrzeb obronnych.