Sklepienia nad nawą, absydą i eksedrami nie zachowały się.

Główną funkcję obronną pełniła wieża, która wznosiła się około 6 m ponad nawę. Jej całkowita wysokość wynosiła około 15 m (bez dachu). Wejście do świątyni znajdowało się w zachodniej ścianie wieży; powyżej niego były dwa poziomy bojowe, każdy z jedną strzelnicą z każdej strony wieży. Poziomy te połączone były centralnymi schodami. Ponieważ strzelnice były zbudowane na znacznej wysokości i konstrukcyjnie przeznaczone tylko do ostrzału odległych podejść do świątyni, można przypuszczać, że nad drugim poziomem strzelnic znajdował się trzeci poziom bojowy w postaci drewnianej galerii wspornikowej do obrony najbliższego otoczenia.

Układ cerkwi jest bardzo podobny do układu cerkwi św. Mikołaja w Buczaczu.

Historia Historia świątyni jest nieznana, a jej datowanie na XVI wieku, powszechne w źródłach naukowych, nie jest uzasadnione. Analiza cech architektonicznych i konstrukcyjnych budynku oraz jego archaiczna typologia sugerują, że cerkiew istniała już w XV wieku.