Był to pierwszy z kryzysów psychicznych (współczesne biografie wskazują na objawy jadłowstrętu psychicznego), które towarzyszyły jej w późniejszym życiu.
Edukacja i formacja intelektualna Po rekonwalescencji kontynuowała edukację w belgijskim Liège. Okres ten był istotny dla jej rozwoju intelektualnego i artystycznego. Uczyła się gry na fortepianie, uczęszczała do teatru i opery oraz doskonaliła znajomość języków obcych. Opanowała biegle język francuski, niemiecki i angielski, a z czasem nauczyła się również czytać po rosyjsku i włosku, by zgłębiać literaturę w oryginale. Umiejętności te umożliwiły jej później swobodne poruszanie się w międzynarodowych kręgach socjalistycznych. Podczas pobytu w Belgii przeżyła pierwszą fascynację miłosną (obiektem jej uczuć był młody śpiewak operowy), co zainspirowało ją do napisania pierwszych wierszy w języku francuskim, w których naśladowała styl ówczesnych romantyków. W tym okresie zbliżyła się również do Bractwa Remonstrantów, co zapowiadało jej późniejsze poszukiwania duchowe.
W 1892 roku w wyniku wypadku w Lejdzie (powóz wpadł do kanału) zginęli jej ojciec i siostra. Wydarzenie to wpłynęło na jej sytuację życiową.