Wśród środków, które Niedzielin i jego podwładni stosowali wobec aresztantów, były: groźby, krzyk i wulgarne przekleństwa, konwejer, pozbawienie przez wiele dni snu i żywności, zmuszanie do wielogodzinnego stania w jednej pozycji, umieszczanie w wąskiej murowanej szafie zamykanej stalowymi drzwiami i wypełnionej do wysokości kolan zimną wodą (tzw. mokry karcer), zmuszanie do siadania na postawionej na sztorc butelce, podwieszanie za ręce do sufitu, wlewanie wody przez słomkę do nosa, wprowadzanie drutu do cewki moczowej, długotrwałe świecenie lampą w oczy, brutalne bicie.
W latach 1950–1952 Niedzielin brał czynny udział w rozpracowaniu tzw. spisku komandorów, którym to mianem określano akcję represyjną wymierzoną w oficerów Marynarki Wojennej w przeszłości służących w przedwojennej flocie. Między innymi, brał osobisty udział w przesłuchaniach połączonych z torturami, którym poddano kmdr. por. Zbigniewa Przybyszewskiego, kmdr. por. Wacława Krzywca i kmdr Mariana Wojcieszka.