W sierpniu 1944 roku, niedługo po wkroczeniu Armii Czerwonej do Białegostoku, zgłosił się ochotniczo do służby w Ludowym Wojsku Polskim. Został przydzielony do 38 pułku artylerii lekkiej, wchodzącego w skład 7 Dywizji Piechoty. W październiku tego samego roku został skierowany przez dowództwo artylerii 2 Armii WP do Wyższej Szkoły Artylerii w Leningradzie, którą ukończył w kwietniu 1945 roku. Po powrocie do Polski piastował stanowisko dowódcy 6. baterii, a następnie p.o. dowódcy II dywizjonu w 35 pułku artylerii lekkiej.
Okres powojenny Po rozformowaniu 35 pal, co nastąpiło w styczniu 1946 roku, Niedzielin został przeniesiony do struktur Głównego Zarządu Informacji Wojska Polskiego. Od 27 marca 1948 roku do 25 maja 1953 roku był szefem Wydziału IV (sekcji śledczej) Okręgowego Zarządu Informacji nr 8 w Gdyni.
Niedzielin szybko dał się poznać żołnierzom Marynarki Wojennej jako bezwzględny śledczy, stosujący skrajnie brutalne metody. Nadzorował lub osobiście przeprowadzał przesłuchania, które odbywały się w areszcie Informacji Wojskowej przy ul. Świętojańskiej 9 w Gdyni. W trakcie tych przesłuchań więźniów nagminnie poddawano psychicznym i fizycznym torturom.