Klasztor św. Trójcy w Litwinowie () – ruiny bazyliańskiego klasztoru Ukraińskiej Cerkwi Greckokatolickiej; w lesie na górze nad wsią Litwinów (obecnie hromada Podhajce, rejon tarnopolski, obwód tarnopolski).
Historia Klasztor po raz pierwszy wzmiankowany w księgach grodzkich halickich w 1586 r. Informacje o fundatorach (ktitorach) oraz oryginalne dokumenty fundacyjne zostały utracone podczas najazdów tatarskich w połowie XVII w.Слободян В. Василиянський монастир в Завалові у світлі джерел // Дрогобицький краєзнавчий збірник / Ред. кол. Л. Тимошенко (голов. ред.), Л. Винар, Л. Войтович, Г. Гмітерек та ін. – Вип. ХІХ-XX. – Дрогобич: Коло, 2017 – С. 385–403.
Według wizytacji z 1764 r., kompleks klasztorny składał się z murowanej z kamienia trójnawowej cerkwi św. Trójcy z trzema murowanymi kopułami, która w tym czasie wymagała naprawy dachu i murów, uszkodzonych przez wilgoć. Wewnątrz cerkwi znajdował się ołtarz główny oraz dwa ołtarze boczne: Trójcy Świętej, Ścięcia Głowy Świętego Jana Chrzciciela i Świętego Onufrego. Obok cerkwi stała drewniana dzwonnica na podmurówce z czterema dzwonami. Cele mieszkalne, w których w 1724 r. mieszkało pięciu mnichów, były zbudowane z gliny, pobielone i kryte słomianym dachem;