m.in. oceniał, że „zależało mu jedynie na tym, żeby zainteresować, zabawić, wzruszyć, podniecić, zafascynować szeroką publiczność chodzącą na jego sztuki i w tym zakresie był genialny, żaden dramaturg w świecie nie robił tego lepiej niż on”, z kolei po latach krytyk twierdził, że nie tyle pisał, ile montował swoje sztuki, udoskonalając mechanizm dramatu. Zgoła odmienne zdanie przedstawiał Edmond de Goncourt, uważając go za „kabotyna goniącego wyłącznie za zyskiem”.

thumb|Zamach na cara Aleksandra II był jedną z inspiracji do powstania Fédory

Na początku lat 80. XIX wieku – zainspirowany zamachem bombowym na Aleksandra II z 13 marca 1881 – Sardou napisał czteroaktowy melodramat Fédora, którego fabułę osnuł wokół miłości nihilisty i rosyjskiej księżnej. Jak twierdziła , ówczesnych Francuzów fascynowało Imperium Rosyjskie, a historie o nihilistach zapewniały sztukom i ich autorom rozpoznawalność porównywalną z westernami emitowanymi w telewizji w latach 60.