XX wieku.

Była to też pierwsza z serii siedmiu sztuk, jakie Sardou napisał z myślą o Sarah Bernhardt, która od czasu ponownego opuszczenia Comédie-Française w 1880 z powodzeniem odbyła dwa światowe tournée po Ameryce Północnej i Europie oraz oddawała się swoim pasjom – malarstwu i rzeźbiarstwu.

Jeszcze przed wyruszeniem do Ameryki dała serię występów w prowincjonalnych miastach francuskich, a ich sukces sprawił, że wielu paryskich reżyserów wyrażało wolę zatrudnienia Bernhardt, w tym m.in. z Théâtre du Vaudeville, który przekonywał ją, że Sardou pisze nowy dramat i jest gotów płacić jej gażę 1500 franków za każdy spektakl, przy gwarancji 50 przedstawień. Nie mając pewności jak wypadnie pierwsza trasa za oceanem, odmówiła.

Budowa thumb|Fédora została napisana z myślą o Sarah Bernhardt (na zdj. w 1882 jako odtwórczyni tytułowej bohaterki) , podpisujący się pseudonimem Parisis w „Le Gaulois”, 11 grudnia 1882 opublikował w dodatku literackim swojej gazety, ilustrowanym m.in. przez Alfreda Stevensa i Louise Abbémę, w dniu próby generalnej w Théâtre du Vaudeville, wywiad, w którym Sardou tłumaczył genezę swojej nowej sztuki:

W odniesieniu do formuły przyjętej dla Fédory tłumaczył: