Początkowo wykonywał zadania wywiadowcze na terytorium Wolnego Miasta Gdańska, a od 1 stycznia 1927 do kwietnia 1928 był pierwszym rezydentem polskiego wywiadu w Szczecinie, występując oficjalnie jako pracownik referatu prasowego tamtejszego Konsulatu RP. 1 czerwca 1928 został przyjęty do służby w Straży Granicznej i wyznaczony na stanowisko oficera informacyjnego Inspektoratu Graniczny nr 4 w Tczewie.
W nocy z 24 na 25 maja 1930 realizując wspólnie z komisarzem SG Stanisławem Liśkiewiczem zadania wywiadowcze na granicy polsko-niemieckiej pod Opaleniem dostał się w niemiecką zasadzkę. W czasie zatrzymania polskich oficerów doszło do wymiany ognia, w następstwie którego komisarz SG Liskiewicz został śmiertelnie ranny, a komisarz SG Biedrzyński zatrzymany i osadzony w więzieniu w Elblągu. z 12 stycznia 1931 wyrokiem Trybunału Rzeszy w Lipsku został skazany na karę 10 lat ciężkiego więzienia. 18 maja 1932 został wymieniony na niemieckich agentów zatrzymanych w Polsce.