Forma Bohaterka: narratorka, pisarka i emigrantka, funkcjonująca pomiędzy językami, miejscami i porządkami symbolicznymi. Świat przedstawiony: współczesna Anglia (m.in. Ryde, Hastings) oraz przywoływana retrospektywnie polska wieś Rzeniszów, znana z wcześniejszej twórczości autorki. Tematy: emigracja zarobkowa i kulturowa, tożsamość, bezdomność, miłość, pamięć cielesna i językowa, relacja człowieka z naturą, kobiecość, samotność, doświadczenie obcości. Styl i język: oszczędna, poetycka proza, oparta na skrócie i obrazie, z wyraźnym rytmem frazy; język pozbawiony patosu, skupiony na konkretach materialnych i zmysłowych. Tytułowa „wilcza rzeka” funkcjonuje jako metafora nurtu pamięci i życia emigracyjnego – nieoswojonego, zmiennego, wymykającego się stabilizacji.
Recepcja Wilcza rzeka spotkała się z szerokim zainteresowaniem krytyki literackiej. Justyna Sobolewska napisała na łamach Polityki, że książka przełamuje tematy tabu, opowiada o cielesności, seksualności kobiety i przełamuje też wstyd pisania o biedzie – sytuacja bohaterki i innych podopiecznych schroniska dla kobiet, które uciekły przed przemocą mężczyzn, jest upokarzająca, a system opieki społecznej w Wielkiej Brytanii nie działa dobrze.