Recenzenci nazywali Wilczą rzekę „dziennikiem z zarazy”, podkreślali, że powieść jest przejmującym zapisem bezradności, rozpaczy, ale też hardości i siły charakteru, poprzetykany wspomnieniami z polskiego domu, opowieściami o traumach, rozpadającym się małżeństwie i miłości. Zwracano uwagę na nieheroiczny, pozbawiony mitologizacji obraz emigracji, ukazanej jako trudne doświadczenie codziennego trwania, pracy i językowego rozszczepienia. W interpretacjach akademickich powieść bywa odczytywana jako przykład współczesnej literatury pandemicznej, migracyjnej, sytuującej się pomiędzy autobiografią, esejem a prozą poetyckąZych J., Twórczość literacka współczesnych polskich migrantek jako materiał glottodydaktyczny, w: Czerkies T., Banach M. (red.), Kultura i literatura w glottodydaktyce polonistycznej wobec wymagań rzeczywistości, Biblioteka LingVariów. Glottodydaktyka, Księgarnia Akademicka Publishing, 2025, s. 125–144..
Nagrody Wilcza rzeka została uhonorowana londyńską nagrodą im. Włady Majewskiej przyznawaną przez Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie za najlepszą książkę roku 2021 dla pisarza polskiego mieszkającego i tworzącego poza krajem.
Przypisy
Kategoria:Polskie powieści współczesne Kategoria:Powieści Wioletty Grzegorzewskiej Kategoria:Powieści z 2021 Kategoria:Powieści, których akcja toczy się w Anglii