Parnall Panther – brytyjski, dwumiejscowy, jednosilnikowy pokładowy samolot rozpoznawczo-obserwacyjny opracowany w czasie I wojny światowej przez zakłady Parnall na potrzeby Royal Navy. Konstrukcja była drugą samodzielną konstrukcją lotniczą tej wytwórni, w znacznym stopniu przyczyniła się do rozwoju morskiego lotnictwa pokładowego, opracowania procedur związanych ze startem i lądowaniami na lotniskowcach.

Historia W 1917 r. admiralicja ogłosiła specyfikację A.D./N.2A, określającą wymagania dla nowego morskiego, pokładowego, dwumiejscowego samolotu rozpoznawczo-obserwacyjnego. Do konkursu zgłoszono trzy konstrukcje, w tym projekt zakładów Parnall oznaczony jako N.2A. Projekt powstał pod kierunkiem inż. Harolda Bolasa i stanowił kontynuację doświadczeń zdobytych przy wcześniejszym, nieudanym samolocie Scout (Zepp-Chaser). Konstruktor zdecydował się na zastosowanie nowoczesnych rozwiązań, tj. kadłub o konstrukcji półskorupowej oraz składanie kadłuba dla ułatwienia jego hangarowania. Wysokie umieszczenie kabiny załogi zapewniło pilotowi doskonałą widoczność ułatwiającą podejście do lądowania na pokładzie lotniskowca.