Wyłącznie rody arystokratyczne dysponowały własnymi kultami, a przez to miały wpływ na populację, która nierzadko funkcjonowała jako ich religijna klientela. Grupy społeczne fratrii oraz fyl tworzyły nie tylko komuny religijne, lecz również dostarczały wspólne kontyngenty militarne.
Klejstenes, poprzez swoje podejście reformatorskie, dążył do osłabienia lub zastąpienia tego układu i koncentracji władzy na rzecz bardziej zrównoważonej dystrybucji wpływów w ramach nowej struktury instytucjonalnej. Wpływ na jego działania mogły mieć również prywatne doświadczenia polityczne. Pomimo wysiłków w celu likwidacji tyranii, początkowo poniósł porażkę w starciu z Isagorasem i jego stronnikami, co ponownie zakończyło się dla niego wygnaniem – losem, który dla Alkmeonidów (a ich przywódcą był Klejstenes) nie był wyjątkowy.
Reformy fyli i dem Centralnym elementem reform Klejstenesa była bardzo detaliczna, kompleksowa, w intencji całościowa i logicznie spójna reforma dem i fyli. Stary podział Attyki na cztery fyle plemienne (Geleontowie, Hopleci, Argadeyczycy i Ajgikorejczycy) reforma zastępowała nowym podziałem administracyjnym na 10 fyli, 30 trytti i 139 demów.