Słowa i rzeczy () – książka Michela Foucaulta wydana we Francji w 1966 roku. Wersja angielska została opublikowana w 1970 roku.

Autor analizuje w niej historyczne warunki możliwości wiedzy w kulturze Zachodu, wprowadzając pojęcie „epistemy” jako ukrytego porządku rządzącego myśleniem w danej epoce. Jedną z zasadniczych tez autora jest to, że nauki humanistyczne oraz sam „człowiek” jako podmiot poznania są wytworami określonych praktyk dyskursywnych, a nie ponadczasowymi kategoriami. Książka podważa kartezjańskie rozumienie podmiotu i ideę linearnego postępu wiedzy, ukazując ją jako efekt historycznych zerwań oraz zmian porządku dyskursu.

Okoliczności powstania utworu W 1960 roku Michel Foucault został profesorem filozofii na Uniwersytecie w Clermont-Ferrand. W 1961 roku opublikował dzieło Historia szaleństwa w dobie klasycyzmu, opisujące różne sposoby rozumienia obłędu na przestrzeni wieków. Publikował również recenzje w czasopismach literackich, m.in. „Tel Quel” i „La Nouvelle Revue française”. W 1963 roku wydał książkę Narodziny kliniki, poświęconą analizie rozwoju nowoczesnej medycyny pod koniec XVIII i na początku XIX wieku.

W kwietniu 1966 roku wydawnictwo Éditions Gallimard opublikowało Słowa i rzeczy.