Przy wejściu strażnicy zabijają jego konia wobec odmowy oddania hołdu i Nikita salwuje się ucieczką na plac miejski, gdzie trwa rozprawa sądowa. Oskarżonym jest Bułat Bałagur stający w obliczu egzekucji za próbę kradzieży latającego dywanu, chcąc się dostać do carstwa Kościeja. Słysząc to, Nikita postanawia uratować Bułata, i założywszy czapkę niewidkę, uwalnia go. Razem zdobywają latający dywan i odlatują.
Wdzięczny Bułat deklaruje pomoc Nikicie i wyjawia, że najbardziej na świecie kocha życie. Burza znosi ich obu na wysokie góry, gdzie znajduje się niedostępny zamek Kościeja. Podstępem udaje się im wejść, ale kosztem latającego dywanu. W zamku znajduje się martwa Maria na szklanym łożu. W ukryciu obserwują jak nadchodzi Kościej i wkłada Marii na palec pierścień przywracający ją do życia. Kościej chce posiąść Marię za żonę, ale ona mówi mu, że nie może kochać kogoś bez serca. Kościej mówi jej, że ukrył swe serce w czarnym jabłku rosnącym na czarnym drzewie stojącym na czarnej górze. Jeśli ktoś zbliży się do drzewa, jedyny liść się otworzy i pojawi się kwiat, który zamieni się w owe jabłko. Ten kto złamie jabłko na pół, znajdzie serce, ale sam zamieni się w kamień.