można sprzedać wszystkich zawodników i dalej rozgrywać mecze), w podsumowaniu pisząc, że jedyną zaletą gry jest fakt, że trudno w nią przegrać, a produkt „poziomem przypomina menadżery pisane na ZX-Spectrum w Basicu i widać wyraźnie, że robiona była przez mało obeznanych w grach tego typu, albo po prostu przez zwykłych naciągaczy, którzy chcieli wydać jakąkolwiek grę i zgarnąć trochę kasy”. Rok później inny recenzent tego czasopisma, na marginesie recenzji gry Mistrz Polski, opisał ten tytuł jako nieudany.
W 2009 Bartłomiej Kluska w serwisie Polygamia (i później w swojej książce Bajty polskie) napisał, że gra była „tak słaba, że nie pomogła jej nawet rodzima ekstraklasa. Nieprawdziwe były nazwiska zawodników, ekonomia i finanse klubu stały na poziomie wczesnej podstawówki, a opcje trenerskie nie pozwalały nawet na wybór piłkarzy, którzy mają zagrać w meczu”, żartując także z nierealistycznych opcji rozbudowywania stadionu w nieskończoność („4 miliony kibiców oglądających potyczkę Petrochemia Płock – Krisbut Myszków?”). W 2014 Marcin Kosman w książce Nie tylko Wiedźmin: historia polskich gier komputerowych napisał o grze, że tytuł „wyglądał paskudnie, a na dodatek pokpiono w nim oczywiste – wydawałoby się – elementy”.
Przypisy
Kategoria:Gry komputerowe z 1995 roku Kategoria:Gry komputerowe o piłce nożnej Kategoria:Gry komputerowe wyprodukowane w Polsce Kategoria:Gry na platformę Amiga