W dyskusji o broni autonomicznej oraz systemach półautonomicznych terminologia „człowiek w pętli” bywa używana do opisu stopnia ludzkiej kontroli nad działaniem systemu uzbrojenia, w szczególności w odniesieniu do wyboru celu i użycia siły. W literaturze wskazywano m.in. model rozróżniający: human-in-the-loop (HITL) – system może selekcjonować cele, ale użycie siły następuje wyłącznie na komendę człowieka, human-on-the-loop (HOTL) – system może działać pod nadzorem człowieka, który ma możliwość przerwania lub nadpisania działania, human-out-of-the-loop (HOOTL) – system jest zdolny do selekcji celów i użycia siły bez udziału człowieka w pętli decyzyjnej.
Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża (ICRC) w swoich materiałach opisuje autonomiczne systemy uzbrojenia jako takie, które po uruchomieniu przez człowieka wybierają cele i stosują siłę bez ludzkiej interwencji. W polityce Stanów Zjednoczonych dotyczącej autonomii w systemach uzbrojenia wskazywano wymóg projektowania takich systemów w sposób umożliwiający dowódcom i operatorom sprawowanie „odpowiednich poziomów ludzkiego osądu” nad użyciem siły w systemach autonomicznych i półautonomicznych.