Pocisk YJ-81 (eksportowy C801K) był wersją powietrze-woda, a YJ-82 (eksportowy C801Q) – wersją głębina wodna-woda, wystrzeliwaną z okrętów podwodnych.
C802 thumb|Wystrzelenie C802 (na górze) thumb|Wystrzelenie C802 z algierskiej korwety thumb|Wyrzutnie pocisków YJ-83 na chińskiej fregacie „Wuhu” Pierwszą wersją o zwiększonym zasięgu był eksportowy pocisk C802. W tym celu zastosowano w nim zamiast silnika rakietowego marszowy silnik turboodrzutowy, podobnie jak w amerykańskich pociskach Harpoon. Z uwagi na brak własnych jednostek napędowych, w 1987 roku Chiny zakupiły dla pocisków eksportowych dużą partię francuskich silników . Dzięki temu uzyskano zasięg 120 km. Od YJ-8/C801 nowy pocisk różnił się zewnętrznie kadłubem wydłużonym o 58 cm między skrzydłami a usterzeniem, oraz chwytem powietrza do silnika pod kadłubem. Odróżniający element stanowiły też dwie wzdłużne osłony kabli po obu bokach kadłuba zamiast jednej osłony pod spodem. Pocisk C802 został zaprezentowany w 1988 roku, lecz osiągnął gotowość do produkcji później i pierwsze pociski z zamówienia eksportowego dla Iranu dostarczono dopiero na przełomie 1994/1995 roku.