Pociski były produkowane na eksport z francuskimi silnikami, po czym Chiny skopiowały silnik i wdrożyły go do produkcji na przełomie 1995/1996 roku.
W literaturze pociskowi temu przypisywane jest także oznaczenie: YJ-2. Według analizy C. Carlsona, nie ma jednakże dowodów na przyjęcie tego pocisku na uzbrojenie marynarki chińskiej, a także na istnienie chińskiego oznaczenia YJ-2. W literaturze spotykano też mylne oznaczenie domniemanego wariantu dla marynarki chińskiej: YJ-82 (myląc go z pociskiem dla okrętów podwodnych). C802 otrzymał amerykańskie oznaczenie kodowe CSS-N-8 Saccade.
YJ-83 Pocisk YJ-83 stał się ulepszoną wersją pocisku o wydłużonym zasięgu, która została przyjęta na uzbrojenie marynarki chińskiej. Jego konstrukcja i wymiary pozostały zasadniczo takie same jak w C802. Próby pocisku rozpoczęły się w 1997 roku, a oficjalnie został zaprezentowany na defiladzie w Pekinie w październiku 1999 roku. W stosunku do wcześniejszych pocisków zastosowano nowocześniejsze komponenty elektroniczne, w pełni cyfrowe zamiast analogowych. Dzięki ich mniejszej objętości udało się zwiększyć zapas paliwa, dzięki czemu zasięg wzrósł do 180 km. Wzrosła również masa głowicy ze 165 kg do 190 kg.