Zakłócenia celowe mogą mieć charakter bierny lub aktywny. Zakłócenia bierne polegają m.in. na odbijaniu energii radarowej przez rozrzucane folie, metalizowane włókna, reflektory albo sztuczne cele. Zakłócenia aktywne są związane z emisją sygnałów zakłócających lub sygnałów pozornych, które mają utrudnić wykrycie rzeczywistego celu albo zdezorientować system śledzenia.
W literaturze anglojęzycznej i materiałach technicznych spotykany jest także podział na zakłócanie mechaniczne i elektroniczne. Zakłócanie mechaniczne obejmuje środki fizycznie odbijające lub rozpraszające energię radarową, takie jak dipole odbijające, reflektory kątowe i wabiki. Zakłócanie elektroniczne polega natomiast na emisji dodatkowych sygnałów radiowych w kierunku odbiorników przeciwnika; może służyć zarówno maskowaniu rzeczywistych celów, jak i wykorzystaniu właściwości zautomatyzowanych systemów śledzenia do ich dezorientowania. Skutki takich działań mogą być częściowo ograniczane przez środki (ECCM).