Zakłócanie mechaniczne Zakłócanie mechaniczne polega na wykorzystaniu obiektów lub materiałów, które odbijają, rozpraszają albo pozornie wzmacniają energię radarową, tworząc na wskaźniku radaru fałszywe echa celów. Do takich środków należą m.in. dipole odbijające, reflektory kątowe, wabiki i pułapki radiolokacyjne; z zakłóceniami biernymi wiążą się także działania określane jako maskowanie przeciwradiolokacyjne i dezinformacja radiolokacyjna.
Dipole odbijające składają się z pasków metalu albo metalizowanych włókien o różnych długościach, które odbijają fale o różnych częstotliwościach i tworzą rozległy obszar fałszywych ech, w którym rzeczywisty kontakt może być trudny do wykrycia. Współczesne dipole odbijające są zwykle wykonywane z włókien szklanych powlekanych aluminium i dzięki bardzo małej masie mogą tworzyć gęstą, długo utrzymującą się chmurę zakłóceń. Ze względu na niewielką prędkość przemieszczania się chmury dipoli względem poruszającego się celu nowoczesne radary dopplerowskie często potrafią odróżnić dipole od rzeczywistego celu na podstawie braku istotnego przesunięcia dopplerowskiego. Reflektory kątowe dają efekt podobny do dipoli, ale mają odmienną konstrukcję.