thumb|Schematyczny przykład prowadzenia obiektu ruchomego po wiązce laserowej

Naprowadzanie po wiązce (także naprowadzanie w wiązce prowadzącej, , , LOSBR) – technika naprowadzania pocisku kierowanego na cel za pomocą wiązki radarowej albo laserowej. Nazwa odnosi się do sposobu lotu pocisku, który porusza się „wzdłuż” wiązki naprowadzającej skierowanej na cel. Jest to jeden z prostszych układów naprowadzania; był szeroko stosowany we wczesnych systemach rakietowych, lecz z czasem w części zastosowań zastępowano go innymi metodami naprowadzania.

Zasada działania Naprowadzanie po wiązce opiera się na sygnale skierowanym na cel. Sygnał ten nie musi być bardzo silny, ponieważ nie służy jednocześnie do śledzenia celu i do przekazywania pełnego zestawu komend sterujących.

W typowym układzie stanowisko celownicze albo stacja naprowadzania w rejonie startu kieruje w stronę celu wąską wiązkę radarową albo laserową. Po wystrzeleniu pocisk zostaje „przechwycony” przez wiązkę, a następnie dąży do utrzymania się w jej obrębie, podczas gdy stanowisko naprowadzania nadal utrzymuje wiązkę na celu.