Historia Powstanie miast skalnych z piaskowca Powstanie miast skalnych dzieli się na cztery fazy. Pierwsza to faza przygotowawcza, w której ciało piaskowcowe znajduje się poniżej poziomu terenu. Pod wpływem działania wód podziemnych tworzą się twardsze jądra piaskowca, otoczone miększym piaskowcem. W tej fazie kluczowy wpływ miały epoki lodowcowe, podczas których dochodziło do zamarzania wypełnionych wodą szczelin.
Następna to faza początkowa, charakteryzująca się wypiętrzeniem tektonicznym i erozją. Efektem jest płaska rolnicza kraina Płyty Czeskiej z piaskowcowymi wąwozami. Trzecia faza to faza dojrzała, która następuje po zakończeniu wypiętrzenia tektonicznego. W tej fazie dochodzi do różnych typów wietrzenia, powstawania skorup ochronnych i odłupywania się łusek eksfoliacyjnych, które kopiują krawędzie ścian skalnych i mogą osiągać grubość do 1 metra. Ostatnia faza to faza starzenia, w której dochodzi do destrukcji formacji skalnych, a na brzegach piaskowcowych płyt odsłaniają się nowe. Destrukcja jest najczęściej spowodowana ruchami masowymi, osuwaniem się bloków skalnych i ostatecznie rozpadaniem miast skalnych. Na miasto skalne można zatem patrzeć jak na mozaikę powierzchni o różnym wieku.