Lutter pierwszy raz sięgnęła po fotografię kolorową podczas tworzenia projektu Samar Hussein, zrealizowanego w latach 2003-09. Projekt upamiętniał około 100 000 ofiar cywilnych wojny w Iraku – nazwiska ofiar wyświetlane były u dołu obracających się obrazów hibiskusa.
Oprócz pracy z camera obscura tworzyła także prace video. Koncentrowała się na tym jak światło i dźwięk wyrażają upływ czasu. Pierwszą z nich była One Day – naganie trwające 24 godziny uchwyciło cykl dnia z subtelnościami przemiany atmosfery.
Od 2005 roku zaczęła włączać swoje prace, stworzone za pomocą camera obscura, w instalacje architektoniczne. Pierwszą z nich była Lighter On. Na potrzeby tej instalacji wydrukowała na dużych panelach akrylowych zdjęcie Zeppelin z 1999 roku.
W 2008 roku Lutter zaprojektowała scenografię do spektaklu Ariadne Unhinged w Gotham Chamber Opera. Rok później, w 2009 roku była kuratorką wystawy Nowhere Near w 601Artspace.
Lutter eksperymentowała także z cyfrową astrofotografią. Stworzyła w ten sposób projekt Albescent – kronikę faz Księżyca. W 2010 roku Lutter zaczęła fotografować Księżyc oraz Słońce tworząc swojego rodzaju dziennik z podróży.