Należy zaznaczyć jednak, że z uwagi na politykę reżimu w Iranie, liczba ujawnianych informacji o konstrukcji okrętów była ograniczona, a ich poziom szczegółowości był niewielki. W Iranie okręty oficjalnie zaklasyfikowano jako niszczyciele, mimo znacznie mniejszej wielkości i słabszego uzbrojenia od współczesnych okrętów tej klasy, lecz na świecie są powszechnie uważane za fregaty rakietowe (lekkie), a w literaturze bywają nawet określane jako korwety.
Stępkę pod budowę drugiego okrętu typu położono w 2007 rokuWedług , stępkę położono w bliżej nieokreślonej dacie w 2009 roku, ale według irańskiego doradcy ministra obrony budowa trwała 8 lat, co odpowiada położeniu stępki w 2007 roku (). – według różnych źródeł, 23 lutego lub w dniu wodowania prototypowego „Jamarana” (28 listopada 2007). W odróżnieniu od prototypu, budowano ją w stoczni Shahid Tamiji w Bandar-e Anzali nad Morzem Kaspijskim, z przeznaczeniem dla sił Morza Kaspijskiego. Fakt rozpoczęcia budowy ujawniono jednak oficjalnie dopiero w lutym 2012 roku. Okręt, oznaczony tymczasowo jako „Jamaran-2”, zwodowano uroczyście 17 marca 2013 roku, z udziałem m.in. prezydenta Ahmadineżada podaje mylnie wodowanie 15 marca tego roku, sprzecznie z i doniesieniami prasowymi.. Okręt został ukończony i oddany do służby 9 marca 2015 roku.