W obradach uczestniczył również przedstawiciel brytyjskiej misji wojskowej, który podkreślił znaczenie współpracy różnych środowisk politycznych w walce przeciwko państwom Osi oraz rolę ruchu antyfaszystowskiego jako wspólnej platformy działania.
Do głównych tematów konferencji należała sytuacja Albańczyków w przedwojennej Jugosławii oraz w okresie okupacji, a także kwestia przyszłego statusu politycznego Kosowa. Według uczestników polityka Królestwa Jugosławii wobec tej ludności obejmowała m.in. ograniczanie praw obywatelskich oraz działania sprzyjające jej emigracji. Istotne miejsce w rozważaniach zajmowała także idea samostanowienia, przy czym wskazywano rozwiązania takie jak uzyskanie przez Kosowo statusu odrębnej jednostki w ramach Jugosławii, integracja z Albanią lub utworzenie samodzielnego państwa. Nawiązywano przy tym do zasad zawartych w Karcie Atlantyckiej oraz ustaleń konferencji międzynarodowych, w tym konferencji teherańskiej. Do idei samostanowienia nawiązano w przyjętej rezolucji, w której wezwano ludność Kosowa do aktywnego udziału w ruchu oporu oraz wyrażono poparcie dla Josipa Broza Tity, przy jednoczesnym sprzeciwie wobec przedwojennego króla Piotra II Karadziordziewicia.