Jan Wiktor Porzeziński (, trb. Wiktor Karłowicz Porżezinskij, ur. 23 lipca/4 sierpnia 1870 w Morszańsku, zm. 12 marca 1929 w Warszawie) – polski i rosyjski językoznawca, profesor Uniwersytetu Moskiewskiego i członek Polskiej Akademii Nauk. Życiorys i kariera naukowa Urodził się 23 lipca/4 sierpnia 1870 w rosyjskim Morszańsku. Studiował i pracował na Uniwersytecie Moskiewskim, gdzie w latach 1901–1921 kierował Katedrą Języków Europejskich po Filippie Fortunatowie.
Od 1921 roku był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego (Katedra Językoznawstwa Indoeuropejskiego), a od 1923 roku równolegle profesorem na KUL. Pełnił funkcje prorektora UW (1923–1924), dziekana i prodziekana Wydziału Filozoficznego UW oraz dziekana Wydziału Nauk Humanistycznych KUL (1925–1927). Był prezesem Polskiego Towarzystwa Językoznawczego (1928–1929), członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Towarzystwa Naukowego we Lwowie, PAU oraz rosyjskich towarzystw naukowych, w tym Komisji dialektologicznej Rosyjskiej Akademii Nauk. Współredagował „Prace Filologiczne” i „Biuletyn PTJ”. Ufundował nagrodę za najlepszą pracę dyplomową na KUL.