Zmarł 12 marca 1929 w Warszawie. Dorobek naukowy Jego bibliografia liczy ponad 50 prac. Zajmował się językoznawstwem ogólnym, gramatyką porównawczą języków indoeuropejskich oraz szczegółowymi zagadnieniami języków bałtyckich (litewski, łotewski) i słowiańskich (rosyjski, polski, połabski).

Do najważniejszych prac należą: „Wstęp do językoznawstwa” (1907, tłum. niem.), „Wstęp do językoznawstwa indoeuropejskiego” (1929, pośmiertnie) oraz rosyjskojęzyczne podręczniki do głosowni i morfologii sanskrytu, greki, łaciny i staro-cerkiewno-słowiańskiego (1912, 1916). Prowadził badania diachroniczne nad czasownikami bałtyckimi (m.in. formy osobowe, strona zwrotna). W artykule „O tak zwanych częściach mowy słów kilka” (1923) krytycznie odniósł się do klasyfikacji części mowy Szobera, podkreślając konieczność stosowania wyłącznie kryteriów formalnych. Do jego poglądów nawiązywał m.in. Zygmunt Saloni.

Przypisy

Kategoria:Polscy leksykografowie Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Zmarli w 1929 Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Moskwie