thumb|Armia litewska w Kijowie z soborem Sofijskim w tle, na rysunku z natury Abrahama van Westervelda thumb|Armia litewska w Kijowie z zamkiem w tle, na rysunku z natury Abrahama van Westervelda thumb|Medal wybity w 1651 roku z okazji zdobycia Kijowa przez Janusza Radziwiłła Zdobycie Kijowa – zdobycie Kijowa w sierpniu 1651 roku przez armię litewską dowodzoną przez hetmana polnego litewskiego Janusza Radziwiłła, w czasie powstania Chmielnickiego.

Geneza Wykorzystując udział głównej części wojsk kozackich w wyprawie na zachód (bitwa pod Beresteczkiem) oraz słabość sił pozostałych do obrony Kijowa, książę Janusz Radziwiłł wyruszył na wyprawę. W bitwie pod Łojowem pokonał armię czernihowskiego pułkownika , „spalił i zniszczył” Czarnobyl i ruszył na Kijów. Pułkownicy Anton Żdanowycz i , którzy dowodzili obroną miasta, próbowali zorganizować obronę na brzegach Irpienia w pobliżu Dymera, ale okazało się to nieskuteczne. Kijowskie duchowieństwo, na czele z metropolitą Sylwestrem Kossowem, wezwało pułkowników, by nie walczyli z Radziwiłłem i pozwolili mu wkroczyć do miasta. Duchowni wysłali delegację do Radziwiłła z propozycją pokoju i prośbą o ocalenie Kijowa. W tym czasie w mieście zapanowała już panika, mieszkańcy masowo uciekali z Kijowa, zabierając ze sobą swój dobytek.